დეტროიტ პისტონსი 2014-15
Detroit Pistons · აღმოსავლეთი · Central
32–50 12 ადგილი კონფ.-ში 2013-14: 29–53 · 11 ადგილი
გუნდის ლიდერები 2014-15
შემადგენლობა
| მოთამაშე | პოზ. | თ | წთ | ქულა | მოხ. | პასი | FG% | 3P% |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| გრეგ მონრო #15 | C | 69 | 31.0 | 15.9 | 10.2 | 2.1 | 49.6 | 0.0 |
| ბრენდონ ჯენინგსი #11 | G | 41 | 28.6 | 15.4 | 2.5 | 6.6 | 40.1 | 36.0 |
 ანდრე დრამონდი |
C | 82 | 30.5 | 13.8 | 13.5 | 0.7 | 51.4 | 0.0 |
 კენტავიუს კოლდუელ-პოუპი #3 |
G | 82 | 31.5 | 12.7 | 3.1 | 1.3 | 40.1 | 34.5 |
| ჯოდი მიქსი #20 | G | 60 | 24.4 | 11.1 | 1.7 | 1.3 | 41.6 | 34.9 |
| დი-ჯეი ოგასტინი #4 | G | 82 | 23.9 | 9.5 | 2.0 | 4.3 | 39.9 | 33.7 |
| ენტონი ტოლივერი #43 | F | 76 | 18.9 | 6.3 | 3.1 | 0.8 | 41.0 | 36.6 |
| Jonas Jerebko #21 | F | 75 | 16.4 | 6.0 | 3.8 | 0.9 | 44.6 | 38.6 |
| კაილ სინგლერი #15 | F | 80 | 21.8 | 6.0 | 2.4 | 1.1 | 38.6 | 39.8 |
| კარონ ბატლერი #31 | F | 78 | 20.8 | 5.9 | 2.5 | 1.0 | 40.7 | 37.9 |
| John Lucas III #9 | F | 21 | 12.9 | 4.7 | 0.8 | 2.9 | 40.4 | 31.0 |
| სპენსერ დინვიდი #26 | G | 34 | 13.4 | 4.3 | 1.4 | 3.1 | 30.2 | 18.5 |
| Quincy Miller #34 | F | 10 | 12.0 | 2.9 | 2.0 | 0.8 | 23.7 | 16.7 |
| ჯოელ ენტონი #30 | C | 49 | 8.3 | 1.8 | 1.9 | 0.1 | 58.1 | 0.0 |
| Cartier Martin #35 | C | 23 | 8.6 | 1.6 | 0.9 | 0.5 | 28.3 | 18.2 |
გუნდის სტატისტიკა 2014-15
- ქულა
- 98.5
- მოხსნა
- 44.9
- პასი
- 21.6
- FG%
- 43.2
- 3P%
- 34.4
- Net Rtg
- -1.1
ისტორია და ფაქტები
„დეტროიტ პისტონსი“ 1937 წელს ფორტ-უეინში „ზოლნერ პისტონსის“ სახელით შეიქმნა, ჯერ ნახევრად პროფესიულ, შემდეგ კი NBL-ის გუნდად, და იქ ორჯერ გახდა ჩემპიონი. 1948 წელს BAA-ში გადავიდა, 1957 წელს კი დეტროიტში. NBA-ში სამი ტიტული აქვს: „ბედ ბოისის“ ეპოქაში აიზეია თომასის და ჯო დიუმარსის ხელმძღვანელობით მოგებული 1989 და 1990 წლების ჩემპიონობა და 2004 წლის ტიტული ბენ უოლესის და ჩონსი ბილაპსის გუნდით.
გუნდი Little Caesars Arena-ში თამაშობს. 2025-26 სეზონში „პისტონსი“ კეიდ კანინგემის ხელმძღვანელობით 60-22 შედეგით აღმოსავლეთის პირველი იყო, მაგრამ მეორე რაუნდში „კლივლენდთან“ შვიდ მატჩში დამარცხდა. ზაფხულში ჯალენ დურენმა ხუთწლიანი კონტრაქტი გააგრძელა, გუნდს კი ჯონ კოლინზი შეუერთდა.
